Wojna w Troi

[Intro] Jeden, dwa, trzy. (Ojoj, joj, joj, joj) Jedno, dwoje, troje. No właśnie troje. Jak zdobywano Troję. Trwało to 10 lat, ale my tu zaśpiewamy najciekawsze dwie minuty. Król zebrał naradę. [Verse] Troja musi upaść, a to mała wioska była, wyglądała tak: wiadro, krzak, staw szopa i koń nie kobyła. Jaki koń? A bo ja wiem? Trojański. Odyseusz miał plan cygański. Odyseusz mądra głowa powie jak Troję koniem zdobyć? No trzeba mu dać żryć i bydle napoić. Oj Odyseusz, Odyseusz, przecież koń to nie armata. A powiedz co to jest, krzaczek bojowy, pyta się król drugiego wariata? Ja a propos konia, w środku jego cielsko wojsko by ukryły, można by je wysypać i zwiększyć nasze siły. Teraz specjalisty od krzaczków bojowych słuchamy, jak za pomocą krzaczka Troję zdobyć mamy? Powtórz głośno: krzaczkiem wroga nie zatłuczesz. Weź się lepiej krzaczkiem uczesz. Odyseusz coś ty mówił? Że w środek wojsko bym ubił, można by w nocy wysypać dla zmyły no i zwiększyć nasze siły. Odyseusz myśl jak zapakować wojsko do środka? Przebrać za owies i podrzucić koniowi do żłobka. Przebrać za ziarenko? Za duże ziarenko. To potrzebny by był duży koń ofermo. Słomką, nadmuchać słomką! Wiem! Koń to nie balon, nie zwiększy się. [Outro] Rozebrać szopę, zbudować konia. A więc do dzieła. Historia skończona, Troja upadnie do naszych stóp. To jest plan dla Troi grób. [Fade out] [End]