පැල් කවි

පොද පොද වහින වැසි හැම තැන එකතු වෙලා ඇළ දොළ ගඟුල් පිරිලා එයි දෙගොඩ තලා මඳ මඳ ලෙසින් වැසෙනා ගොයම නැති වෙලා ඉඳ ඉඳ පලින් පල ආවයි පැලට බලා වෙල් යායක ගොන් දෙන්නෙක් කකා උණී ඉන් එක ගොනෙක් වලිගය නැතිව වැනි වැනි වලිගය ඇති ගොනා මැස්සන්ට බැට දුනී දුප්පත් කමත් වලිගය නැති ගොනා වැනී පැණි රස මොටද තණකොළ කන ගවයන්ට හී වැල් මොටද බිම හාරන ඌරන්ට පන්දම් මොටද දිය යට යන කිඹුලන්ට හොඳකම් මොටද දැන් කාලේ මිනිසුන්ට [End]