Ergenekon'un Yankısı

(Verse 1) Yıllar geçti karanlıkta, kaybolmuş bir millet, Ergenekon vadisinde, yüreklerde hep hasret. Demir dağlar ördü yolu, umutlar vardı derinde, Gökyüzünde bir boz kurt, yol gösterdi enginde. (Chorus) Ergenekon'dan yükselen, o güçlü Türk sesi, Dağları delip geçer, yankılanır gök kubbede. Özgürlüğe adanmış, bir ulusun dirilişi, Ergenekon’un yankısı, kalplerdeki ateşi. (Verse 2) Ateşler yaktı eller, demirleri eriten, Özgürlük için dirilen, bir halk vardı yerinde. Karanlıklar aydınlandı, kurtuluş anı geldi, Yüce Türk'ün şanıyla, tarih yeniden yazıldı. (Chorus) Ergenekon'dan yükselen, o güçlü Türk sesi, Dağları delip geçer, yankılanır gök kubbede. Özgürlüğe adanmış, bir ulusun dirilişi, Ergenekon’un yankısı, kalplerdeki ateşi. (Bridge) Destanlara sığmayan, bu yüce kahramanlık, Bozkurt’un izinde, hep ileriye adımlık. Ergenekon'dan doğan, bu kutsal ışık, Göğsümüzde taşırız, atalarımızın mirası. (Chorus) Ergenekon'dan yükselen, o güçlü Türk sesi, Dağları delip geçer, yankılanır gök kubbede. Özgürlüğe adanmış, bir ulusun dirilişi, Ergenekon’un yankısı, kalplerdeki ateşi. (Outro) Ergenekon’un vadisinde, bir tarih yeniden yazıldı, Türk’ün şanlı destanı, dünyaya haykırıldı. Göğsümüzde atar hep, o büyük kahramanlık, Ergenekon'un yankısı, sonsuza dek var olacak.