Kangen Bojo

(Verse 1) Naliko wengi sepi mung kowe sing ono, Ati iki ngemban roso kang ora bisa sirno, Saben dino kelingan, opo kowe krungu, Pengen ketemu, sanadyan mung sedhelo wae. (Chorus) Adem kangen iki, nglangut atiku, Lirih tansah tak undang, suaramu ing impiku, Bojoku, kowe ono ing panggonan adoh, Yen ono kesempatan, mugi bisa pinanggih.(Verse 2) Omah kosong tanpo swaramu sing manis, Saben pojok omah kelingan kenangan apik, Rasane ora biso diandharake nganggo tembung, Mung dongo lan pengarep-arep kowe sehat tansah ono. (Chorus) Adem kangen iki, nglangut atiku, Lirih tansah tak undang, suaramu ing impiku, Bojoku, kowe ono ing panggonan adoh, Yen ono kesempatan, mugi bisa pinanggih.(Bridge) Yen wayahe teko, kowe bali menyang omah, Nglaras bebarengan, ngrembug crito lawas, Roso iki bakal ilang, kangen iki bakal sirno, Awak ketemu maneh, ati tentrem tanpo sangsi. (Chorus) Adem kangen iki, nglangut atiku, Lirih tansah tak undang, suaramu ing impiku, Bojoku, kowe ono ing panggonan adoh, Yen ono kesempatan, mugi bisa pinanggih.(Outro) Adem kangen iki, mugi dongo tak panjatake, Kowe sing adohe, tansah slamet lan rejeki. Mugi cepet ketemu, nglaras bebarengan, Ngilangake kangen, tentrem sajroning ati.