Myccaino

Verse 1 Erat arbor qui hominibus aemulabatur, Quotidie eos spectabat et suspirabat. Cum homines non videret, folia decidebat. Die quadam Deum rogavit, Volo esse humanus, dicebat. Deus interrogavit, cur vis esse humanus? Myccaino respondit, Quia homines valde amo. Chorus Myccaino, Myccaino, fulmen de caelo cecidit, Myccaino, Myccaino, arbor in duas partes divisum est. Ex arbore puer exivit, Novum fatum est esse humanum, Myccaino. Verse 2 Puer tempore crevit, Affectus eius divisi sunt. Homo erat amatus, iam eum amabat, Cum eo crevit, eius affectus non erant redditus. Die alio alium deceptum est. Chorus Myccaino, Myccaino, cur ploras! Myccaino, Myccaino, humanus esse elegisti. Myccaino arbor iterum fieri rogavit, Deus iratus est, fulgura in caelo apparuerunt. Non est regressus, hoc oblitus es! Verse 3 Fodit terram et se sepelivit, Dies lacrimis flebat, lacus factus est. Brachia et crura Myccaino radices factae sunt, Terram corpore amplexus est, Nunc magnus arbor erat. Bridge Myccaino, Myccaino, iterum viridis arbor factus est, Myccaino, Myccaino, arbores a hominibus protegebat. Oooooooo ahhaaaahhhhh Oooo o ooo ooooo o oooo Aaaaaaaa aaa oooooo oooo Verse 3 Fodit terram et se sepelivit, Dies lacrimis flebat, lacus factus est. Brachia et crura Myccaino radices factae sunt, Terram corpore amplexus est, Nunc magnus arbor erat. Bridge Myccaino, Myccaino, iterum viridis arbor factus est, Myccaino, Myccaino, arbores a hominibus protegebat. Oooooooo ahhaaaahhhhh Oooo o ooo ooooo o oooo Aaaaaaaa aaa oooooo oooo Chorus Myccaino, Myccaino, fulmen de caelo cecidit, Myccaino, Myccaino, arbor in duas partes divisum est. Ex arbore puer exivit, Novum fatum est esse humanum, Myccaino. Chorus Myccaino, Myccaino, fulmen de caelo cecidit, Myccaino, Myccaino, arbor in duas partes divisum est. Ex arbore puer exivit, Novum fatum est esse humanum, Myccaino. [flute solo] [Dramatic End ]