Tekrar Dene

(Verse 1) Düşen bir yaprak misali savrulurken, Sessizce rüzgarın kucağına bıraktım kendimi. Yürümeyi değil, düşmeyi öğrendim; Hayat, dizlerimdeki izlerle anlatıldı. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Verse 2) Hiçbir zaman tam anlamıyla sevgili olamadım; Sözler bir tünekte unutulmuş yankılar. ‘Sevgilim’ demek dudaklarımda donuk bir rüya, Kadınların dersleri, öğretilmemiş şiirler. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Bridge) Büyülendim evet, fakat büyüyemedim, Aklım ermedi; suya, aynalara. Hayatın okulunda dersler aldım, Gene dene, bu sefer belki anlarsın. (Outro) Gene dene, gene yenil, Bu sonsuz döngüde, her son yeni bir başlangıç. Ve her başlangıç, umuda doğru bir adım; Bir yaprak gibi düşerken, uçmayı öğren. (Verse 1) Düşen bir yaprak misali savrulurken, Sessizce rüzgarın kucağına bıraktım kendimi. Yürümeyi değil, düşmeyi öğrendim; Hayat, dizlerimdeki izlerle anlatıldı. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Verse 2) Hiçbir zaman tam anlamıyla sevgili olamadım; Sözler bir tünekte unutulmuş yankılar. ‘Sevgilim’ demek dudaklarımda donuk bir rüya, Kadınların dersleri, öğretilmemiş şiirler. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Bridge) Büyülendim evet, fakat büyüyemedim, Aklım ermedi; suya, aynalara. Hayatın okulunda dersler aldım, Gene dene, bu sefer belki anlarsın. (Outro) Gene dene, gene yenil, Bu sonsuz döngüde, her son yeni bir başlangıç. Ve her başlangıç, umuda doğru bir adım; Bir yaprak gibi düşerken, uçmayı öğren. (Verse 1) Düşen bir yaprak misali savrulurken, Sessizce rüzgarın kucağına bıraktım kendimi. Yürümeyi değil, düşmeyi öğrendim; Hayat, dizlerimdeki izlerle anlatıldı. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Verse 2) Hiçbir zaman tam anlamıyla sevgili olamadım; Sözler bir tünekte unutulmuş yankılar. ‘Sevgilim’ demek dudaklarımda donuk bir rüya, Kadınların dersleri, öğretilmemiş şiirler. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Bridge) Büyülendim evet, fakat büyüyemedim, Aklım ermedi; suya, aynalara. Hayatın okulunda dersler aldım, Gene dene, bu sefer belki anlarsın. (Outro) Gene dene, gene yenil, Bu sonsuz döngüde, her son yeni bir başlangıç. Ve her başlangıç, umuda doğru bir adım; Bir yaprak gibi düşerken, uçmayı öğren. (Verse 1) Düşen bir yaprak misali savrulurken, Sessizce rüzgarın kucağına bıraktım kendimi. Yürümeyi değil, düşmeyi öğrendim; Hayat, dizlerimdeki izlerle anlatıldı. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Verse 2) Hiçbir zaman tam anlamıyla sevgili olamadım; Sözler bir tünekte unutulmuş yankılar. ‘Sevgilim’ demek dudaklarımda donuk bir rüya, Kadınların dersleri, öğretilmemiş şiirler. (Pre-Chorus) Gözyaşlarım, içimde bir göl gibi sessiz, Aynalara sorular sordum, cevapsız. Yüzümü değil, ruhumu aradığım yerlerde, Kalbimi gizleyen sisleri çözemedim. (Chorus) Hep denedin, hep yenildin, Ne çıkar? Gene dene, gene yenil. Her yara izi, derin bir öğreti, Kalk, yürü; durma, soluklan. (Bridge) Büyülendim evet, fakat büyüyemedim, Aklım ermedi; suya, aynalara. Hayatın okulunda dersler aldım, Gene dene, bu sefer belki anlarsın. (Outro) Gene dene, gene yenil, Bu sonsuz döngüde, her son yeni bir başlangıç. Ve her başlangıç, umuda doğru bir adım; Bir yaprak gibi düşerken, uçmayı öğren.