Σε αρχαίες γητείες (gr.) In Athene's heart, the past does reside,

(Verse 1) Σε αρχαίες γητείες, όπου οι θρύλοι λάμπουν, Βρίσκεται η Αθήνα, το όνειρο μιας πόλης. Με ψηλούς στύλους και αναπτυγμένες ιστορίες, Οι ιστορίες της ψιθυρίζουν, αρχαίες και τολμηρές. (Verse 2) Μέσα από μαρμάρινους δρόμους, οι ηχώνες αντηχούν, Των ποιητών, των πολεμιστών, που κάποτε τραγουδούσαν. Στην καρδιά της Αθήνας, η παρελθοντική κατοικεί, Σε κάθε πέτρα, μια ιστορία να εκμυστηρεύεται. (Chorus) Αθήνα, πόλη των αρχαίων, Οι ιστορίες σου λάμπουν σαν χρυσάφι. Μέσα από την αγκαλιά του χρόνου, οι ιστορίες σου ξετυλίγονται, Στις καρδιές και τα μυαλά, για πάντα να κρατάς. (Verse 3) Στους λόφους σου, οι θεοί κάποτε κατοικούσαν, Όπου οι μύθοι και οι θρύλοι περήφανα έσβηναν. Με το φως της σοφίας, ο κόσμος σου ευδοκιμούσε, Στην αγκαλιά της Αθήνας, πραγματικά επέζησαν. (Verse 1) Σε αρχαίες γητείες, όπου οι θρύλοι λάμπουν, Βρίσκεται η Αθήνα, το όνειρο μιας πόλης. Με ψηλούς στύλους και αναπτυγμένες ιστορίες, Οι ιστορίες της ψιθυρίζουν, αρχαίες και τολμηρές. (Verse 2) Μέσα από μαρμάρινους δρόμους, οι ηχώνες αντηχούν, Των ποιητών, των πολεμιστών, που κάποτε τραγουδούσαν. Στην καρδιά της Αθήνας, η παρελθοντική κατοικεί, Σε κάθε πέτρα, μια ιστορία να εκμυστηρεύεται. (Chorus) Αθήνα, πόλη των αρχαίων, Οι ιστορίες σου λάμπουν σαν χρυσάφι. Μέσα από την αγκαλιά του χρόνου, οι ιστορίες σου ξετυλίγονται, Στις καρδιές και τα μυαλά, για πάντα να κρατάς. (Verse 3) Στους λόφους σου, οι θεοί κάποτε κατοικούσαν, Όπου οι μύθοι και οι θρύλοι περήφανα έσβηναν. Με το φως της σοφίας, ο κόσμος σου ευδοκιμούσε, Στην αγκαλιά της Αθήνας, πραγματικά επέζησαν. (Verse 1) Σε αρχαίες γητείες, όπου οι θρύλοι λάμπουν, Βρίσκεται η Αθήνα, το όνειρο μιας πόλης. Με ψηλούς στύλους και αναπτυγμένες ιστορίες, Οι ιστορίες της ψιθυρίζουν, αρχαίες και τολμηρές. (Verse 2) Μέσα από μαρμάρινους δρόμους, οι ηχώνες αντηχούν, Των ποιητών, των πολεμιστών, που κάποτε τραγουδούσαν. Στην καρδιά της Αθήνας, η παρελθοντική κατοικεί, Σε κάθε πέτρα, μια ιστορία να εκμυστηρεύεται. (Chorus) Αθήνα, πόλη των αρχαίων, Οι ιστορίες σου λάμπουν σαν χρυσάφι. Μέσα από την αγκαλιά του χρόνου, οι ιστορίες σου ξετυλίγονται, Στις καρδιές και τα μυαλά, για πάντα να κρατάς. (Verse 3) Στους λόφους σου, οι θεοί κάποτε κατοικούσαν, Όπου οι μύθοι και οι θρύλοι περήφανα έσβηναν. Με το φως της σοφίας, ο κόσμος σου ευδοκιμούσε, Στην αγκαλιά της Αθήνας, πραγματικά επέζησαν.