Stedelijke illusies

Stedelijke illusies (Vers 1) Betonnen jungle, dromen beperkt, Verloren in geweld, de hoop is verguisd, Corruptie regeert het spel van de macht, Onrecht laat een brandende vlam achter. (Pre refrein) Lege beloften, holle woorden, In de stilte wordt de waarheid ongehoord, Levens worden verscheurd, waarden vallen, In de nacht horen we de oproep. (Refrein) Leven in een placebo, een sluier van bedrog, Illusies najagen, harten die zich terugtrekken, We roepen om gerechtigheid, we zoeken de dageraad, In deze stedelijke woestenij gaan we verder. (Vers 2) De straten zijn koud, de harten zijn gevoelloos, In deze stad is hoop een gezoem, De greep van de armoede, een stille dief, Dromen stelen, verdriet zaaien. (Pre refrein) Morele grenzen zijn vaag en overschreden, In de chaos lijkt alles verloren, Hebzucht verteert, schaduwen kruipen, In de duisternis sijpelen geheimen. (Refrein) Leven in een placebo, een sluier van bedrog, Illusies najagen, harten die zich terugtrekken, We roepen om gerechtigheid, we zoeken de dageraad, In deze stedelijke woestenij gaan we verder. (Brug) Stijg erboven, breek de ketenen, Laat de liefde in werkelijkheid blijven, Door de leugens zullen we onze weg vinden, Op een betere, eerlijke dag. (Refrein) Leven in een placebo, een sluier van bedrog, Illusies najagen, harten die zich terugtrekken, We roepen om gerechtigheid, we zoeken de dageraad, In deze stedelijke woestenij gaan we verder. (Outro) In het puin zal de hoop bloeien, Licht zal de somberheid verdrijven, In deze stad zullen we sterk staan, Met gerechtigheid als onze roeping.