Diken diken

Bakışları korkakça Düğümlendi boğazım Tüylerim diken dikenSuskunluğuyla kaybolmuştu gün ortasında Feryadı yırtıyordu zifiri geceleri Dikmişti gözlerini, yüreğime ağlıyorum’’ dedi Ben bu hali görünce tüylerim diken dikenDuyulmuyordu sesi Tükenmişti nefesi Ben yetimim demesi Tüylerim diken dikenKüçücük omuzlara yıkılmış koca dağlar Kimsesizim deyince dizde çözülür bağlar Yetimler yüze güler, yalnız iken hep ağlar’’ dedi Duydum sessiz figanı tüylerim diken diken.Soramadım adını Korktum yetim der diye Okşayınca saçını Tüylerim diken dikenBak yine başım düştü yerlere Anlatınca yetimliğimi acıyan gözlere Anladığını sanıyorsun yetim halimden’’ dedi. Hıçkırıklara boğuldum, tüylerim diken dikenKırık kalp taşıyorum Özlemle yaşıyorum Kalkmadan düşüyorum’’ dedi. Tüylerim diken dikenSeni saran bir kucak ararsın her kucakta Ben titrerim soğukta sen terlersin sıcakta Muhammed Mustafayla yetimler aynı safta’’ dedi İmrendim bu haline tüylerim diken dikenHerkes tepeden bakar Sokak evin olunca Bu bakış yakar yıkar’’ dedi Tüylerim diken dikenBir ömür boyu yetimlik acısıyla Yaşamak çok zor desem beni sen anlar mısın? Yetimlerin payına dost düşüyor yaradan’’ dedi Gördüm teslimiyeti tüylerim diken diken