Karan

ਹੁਕ) ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ, ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਸਫ਼ਰ 'ਚ, ਰਾਹ ਮੁੜਦੇ ਪਲਾਂ ਨੂੰ। ਸੱਜਣਾਂ ਨੇ ਸੱਚੇ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਲ ਲਾਇਆ, ਉਹੀ ਸੱਜਣ ਦੱਸਦੇ ਨੇ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੱਚ ਕਿਹਾ। (ਵਰਸ 1) ਸਾਡੇ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਪਨੇ ਤੁਰੇ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਮੋੜੇ ਗਏ। ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਪੱਤਰ ਸਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਖਿਸਕੇ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਂਗੁ ਪਲਕਾਂ 'ਚ ਰਿਸਕੇ। ਸਾਡੇ ਰੂਹ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੇਰੇ ਵਾਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਤੋੜੇ। ਪਰ ਅੱਜ ਇਹ ਆਸੂ ਓਹਨਾਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੱਜੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਵਗੀਆਂ ਸੀ। (ਹੁਕ) ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ, ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਸਫ਼ਰ 'ਚ, ਰਾਹ ਮੁੜਦੇ ਪਲਾਂ ਨੂੰ। ਸੱਜਣਾਂ ਨੇ ਸੱਚੇ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਲ ਲਾਇਆ, ਉਹੀ ਸੱਜਣ ਦੱਸਦੇ ਨੇ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੱਚ ਕਿਹਾ। (ਵਰਸ 2) ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁੰਨਿਆ ਲੱਗਦਾ ਏ, ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਰ ਇਕ ਪਲ ਖਾਲੀ ਲੱਗਦਾ ਏ। ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇਹ ਸੌਂਹ ਭਰੀ ਰਾਤਾਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੀ ਸੁੱਖਾਂ ਦਿਲ ਲਗਦਾ ਏ। ਸੱਜਣਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਕੀਤੇ, ਜੋੜ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹਨੂੰ ਫੇਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਖੇਡ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਏ, ਕਦੀ ਹੱਸਾਂ ਤਾਂ ਕਦੀ ਰੋਣਾ ਵੀ ਪਾਉਂਦੀ ਏ। (ਹੁਕ) ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ, ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਸਫ਼ਰ 'ਚ, ਰਾਹ ਮੁੜਦੇ ਪਲਾਂ ਨੂੰ। ਸੱਜਣਾਂ ਨੇ ਸੱਚੇ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਲ ਲਾਇਆ, ਉਹੀ ਸੱਜਣ ਦੱਸਦੇ ਨੇ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸੱਚ ਕਿਹਾ।