बर्दिया नेपाल

नेपालको हृदयमा, जहाँ नदिहरू स्वतन्त्र रूपमा बग्छन्, त्यहाँ एक गाउँ शान्त छ, जहाँ मेरो आत्मा पुग्न चाहन्छ। बर्दिया, ओ बर्दिया, तिम्रो हरियो जंगलसहित, तिम्रो सौन्दर्य, तिम्रो आत्मा, अकल्पनीय सपना जस्तै। बर्दिया, ओ बर्दिया, जहाँ बाघहरू हिंड्छन्, तिम्रो जङ्गली अँगालोमा, म घरजस्तो महसुस गर्छु। तराईका मैदानबाट चौडा नदिहरूसम्म, बर्दियामा, मेरो हृदयले आफ्नो मार्ग पाउँछ। कर्णालीमाथि सूर्यास्त, आकाशलाई उज्यालो पार्दै, हावाको फुसफुसमा, कथाहरू प्रकाशमा आउँछन्। तिम्रा जनताहरू यति न्यानो, र तिम्रो संस्कृति यति धनी, बर्दियामा प्रत्येक क्षण, मेरो हृदयको नाजुक टाँस। बर्दिया, ओ बर्दिया, जहाँ बाघहरू हिंड्छन्, तिम्रो जङ्गली अँगालोमा, म घरजस्तो महसुस गर्छु। तराईका मैदानबाट चौडा नदिहरूसम्म, बर्दियामा, मेरो हृदयले आफ्नो मार्ग पाउँछ। खेतहरू र जंगलहरूमा, भूमिको आत्मा, बालबालिकाको हाँसोमा, जहाँ सपना यति ठूला छन्। भोरदेखि साँझसम्म, म लिने प्रत्येक सासमा, बर्दिया, ओ बर्दिया, तिमी मेरो मार्ग हौ। बर्दिया, ओ बर्दिया, जहाँ बाघहरू हिंड्छन्, तिम्रो जङ्गली अँगालोमा, म घरजस्तो महसुस गर्छु। तराईका मैदानबाट चौडा नदिहरूसम्म, बर्दियामा, मेरो हृदयले आफ्नो मार्ग पाउँछ। जब चन्द्रमा प्रकाश तिम्रो शान्त अनुहारमा नाच्छ, बर्दियामा, मैले मेरो ठाउँ पाएको छु। म लिने प्रत्येक कदममा, तिम्रो सौम्य अँगालोमा, बर्दिया, ओ बर्दिया, मेरो कथा खुल्छ।