Niepamięć

Nowe życia idą trudy Siódmy rok też będzie chudy Lustro pęka ci na pecha Pił byś arktik a nie lecha Ktoś Ci drabin na rozkładał Hilbertowych zadał zadań Czarny kot ci drogę przecią W palec ukuł ostry wrzecion Nie myśl o tym wszystkim naraz Wstrzymaj czas do jednej chwili Nie pędź powiedz sobie zaraz Zrób coś co ci dzień umili Głębszy oddech weź z rozkoszą Wyryj w drzewie wielkie lowe Niech biedronki słowa noszą Niech deszcz rosi twoją głowe Utracili moc nad tobą Ci co nie chcą byś był sobą A twój talent co ukryty Masz na tarczy dziś wyryty Nie jak Piotr Kwowadis wołasz Prześladowców Przetrwać zdołasz Honor twój to wielka Waga Lśni na tarczy już Odwaga! Nie myśl o tym wszystkim naraz Wstrzymaj czas do jednej chwili Nie pędź powiedz sobie zaraz Zrób coś co ci dzień umili Głębszy oddech weź z rozkoszą Wyryj w drzewie wielkie lowe Niech biedronki słowa noszą Niech deszcz rosi twoją głowe Nie bierz z ludzi dziś przykładu W bałaganie szukaj ładu Ustal co udźwignąć zdołasz Sama złu już nie podołasz I zaufaj bratniej duszy Co na wojnę z tobą ruszy Poświęć dużo dla wolności By wciąć zaznać namiętności Nie myśl o tym wszystkim naraz Wstrzymaj czas do jednej chwili Nie pędź powiedz sobie zaraz Zrób coś co ci dzień umili Głębszy oddech weź z rozkoszą Wyryj w drzewie wielkie lowe Niech biedronki słowa noszą Niech deszcz rosi twoją głowe