Chlii Frömdi Stadt

[Verse] Chräbscht dur d’Gassä, d’Schattä lang wie e Schlangä, Mis Herz schlat im Takt vo de U-Bahn-Zangä. Fassadä schpringä, Glas splittert wie d’Wärch, Im Kafi es Gspröch, aber s’Wärsch isch märch. Chlii Frömdi Stadt, di Luft schmöckt no nach Reif, Di Lüt händ es Lächle, aber s’Füür isch schtif. Gäggu uf de Uhr, Ziit rennt wie es Ross, Schtillä Krampf im Bauch, doch d’Wält isch gloss. [Chorus] Chlii Frömdi Stadt, wo kei Ort me gehört, Wo di Stimmä im Wind hämmer Gschichtä verzört. Chlii Frömdi Stadt, wo d’Nacht es Gedicht, Im Schattä vo de Lichter, es verluäres Gsicht. [Verse 2] Bruggä überm See, es Schattenspiel vo de Träff, Im Stärneschii vo de Nacht, d’Wält hät ke Schärf. Di Lüt im Tram, Gsicht wie Maskä bim Fasnächt, Doch jede Schrei im Huus isch es Echo, wo lacht. Söili uf de Trottoir, d’Züg pfeiffet bim Fährä, Gedankä fliägä, wie Bräu bim Zäpfä gärä. Eusi Chinderliedli, umegäng wie e Fluch, Uf de Strossä vo Züri, d’Lüt suchend nach Bruch. [Chorus] Chlii Frömdi Stadt, wo kei Ort me gehört, Wo di Stimmä im Wind hämmer Gschichtä verzört. Chlii Frömdi Stadt, wo d’Nacht es Gedicht, Im Schattä vo de Lichter, es verluä