Dar kjæm dampen

Ved bryggja i Bergen dar ligg da ein båt, so blankpust og fin at han lyse. Med skikkele maste og pipa med låt, og månge slags vara han hyse Dar kjem dampen, gamle dampen, tak på deg triskona og spring. Dar kjem dampen, gamle dampen, dinge-dinge-dinge-dinge-ding I romet ligg mjølsekkjane i høge lag, og kassa med abelsine På dekkje e da fullt uta adle slag Mjelkespadn og røyre og tine. Dar kjem dampen, gamle dampen, tak på deg triskona og spring. Dar kjem dampen, gamle dampen, dinge-dinge-dinge-dinge-ding So ringe kapteidn og skuta legg ifrå noe vinka dei adle dei kjende. Og alltid kom Oster seg trufast utpå, og alltid kom han seg attende. Dar kjem dampen, gamle dampen, tak på deg triskona og spring. Dar kjem dampen, gamle dampen, dinge-dinge-dinge-dinge-ding Han kneisa med skorsteidn og veifta med flagd. Gjøna fjord og sund fram han stemne. Da alltid e Oster si store bragd om Osterøyne trutt å femne.