Yusuf LELİK

BEN OLDUM Hıçkıra hıçkıra ağlarken senin Akan gözyaşını silen ben oldum. Damla damla ıslanırken o benin Hüzünü kederi alan ben oldum. Yangınına ırmakları salsamda Ateşini yüreğinden alsamda Dertlerine çare ilaç olsamda Alevlere yine dalan ben oldum. Sevdalar uyumaz gönlüm hep sakin, Sebepler engeller duruyor lakin, Hislerimde gerçek rüyamda yakin, Ümitle bekleyen nâlân ben oldum. Yüreğin içinde gönlüm gezerken O masum kalbini hissim sezerken Endamın duruşun gözüm süzerken Gelip ilk kapını çalan ben oldum. Ezim ezim ezildiğim gün oldu Yaza yaza yorulduğum an oldu Kaza kaza gömüldüğüm in oldu Yorgun o halimle solan ben oldum. Figan eylese de bülbül dalında, Yaşanan kaderdir yazar alında, Sevgin ebedidir tadı balında, Kalbe düşen aşkı bulan ben oldum. Yârdani der; sevdam gecemde ışık Hayatım yaşantım senle barışık Aşkın benliğimi saran sarmaşık Huzurlu anlarda gülen ben oldum.