beton

(zwrotka 1) Kuba wstał dziś rano, znów uśmiech na twarzy ma, Dyrektorem jest wielkim, z betonu serce ma. Uwielbia szare bloki, betonowy dżungli szał, W biurze zarządza wszystkim, swoją siłę światu dał. (refren) Kuba, Kuba, kocha beton, Codziennie w szarym świecie, Jego serce bije mocno, Tam, gdzie betonowe piękno wzniesie. (zwrotka 2) Lubi się przypierdzielać, taką ma naturę swą, Kiedy coś nie pasuje, zaraz musi wiedzieć to. Ale pracownicy wiedzą, że gdy Kuba wkracza w grę, Wszystko idzie sprawnie, bo on w betonie zna się jak nikt. (refren) Kuba, Kuba, kocha beton, Codziennie w szarym świecie, Jego serce bije mocno, Tam, gdzie betonowe piękno wzniesie. (bridge) Szare bloki, wysokie mury, Kuba marzy o nich w snach. Betonowe konstrukcje, to jego świat. Zawsze pewny swoich racji, Widzi piękno w prostych faktach. Jego życie to betonowy trakt. (refren) Kuba, Kuba, kocha beton, Codziennie w szarym świecie, Jego serce bije mocno, Tam, gdzie betonowe piękno wzniesie. (zwrotka 3) Więc jeśli spotkasz Kubę, gdy po mieście chodzi sam, Wiedz, że gdzieś tam w głębi, betonowy w sercu ma plan. Dyrektorem jest niezwykłym, zawsze znajdzie lepszy sposób, By w betonowym świecie, marzeń spełnić nowy trop. (refren) Kuba, Kuba, kocha beton, Codziennie w szarym świecie, Jego serce bije mocno, Tam, gdzie betonowe piękno wzniesie. (outro) Kuba, dyrektor od betonu, W szarej dżungli swej, Przypierdziela się z pasją, To jego świat, jego sen.