Gölgede Kalanlar

Bir sabah uyandım, gözlerim kapalı Düşlerimden bir parça, gerçek mi yoksa hayal mi? Şehir sessiz, sokaklar boş Bir ben varım, bir de gölgem Yürüdüm bir süre, düşünmeden Kaybolmuş insanlar, yüzler hep aynı Gözlerinde bir şey var, adı umut mu yoksa Herkes kendi masalında, kimse kimseye dokunmaz Nakarat: Gölgede kalanlar, güneşi özler mi? Bir adım uzağımda, kaybolur gecenin karası Gölgede kalanlar, gerçeği bulur mu? Bir adım ileriye, kaybolur tüm hatıralar Bir kahvede oturdum, eski dostlarla Konuşmalar yarım, cevaplar eksik Bir sigara yaktım, dumanı göğe Sorular çok, cevaplar hep yarım Bir şarkı çaldı, çocukluk günlerinden Zaman durdu bir an, geri mi döneriz? Yoksa hep böyle mi kalır, yarım kalmış hayatlar Bir adım uzağımda, kaybolur tüm anılar Nakarat: Gölgede kalanlar, güneşi özler mi? Bir adım uzağımda, kaybolur gecenin karası Gölgede kalanlar, gerçeği bulur mu? Bir adım ileriye, kaybolur tüm hatıralar Köprü: Gözlerimde bir ışık, belki de umut Bir adım daha atsam, kaybolur mu hüzün? Yol uzun, belki de zor ama Gölgede kalmak mı, yoksa güneşe yürümek mi? Nakarat: Gölgede kalanlar, güneşi özler mi? Bir adım uzağımda, kaybolur gecenin karası Gölgede kalanlar, gerçeği bulur mu? Bir adım ileriye, kaybolur tüm hatıralar