063-ปฏิจจสมุปบาท

[Instrumental Intro] [Verse] ปะติดจะ สะหมุบ-บาด สำคัญหมาย พันพาดสาย ก่อตัวตน วนสงสาน ทั้งแจ้งทุก สะหมุ-ทัย พันธะกาน อีกทางผ่าน ด่านนิพพาน เผื่อฝึกตน [Hook] ผู้ใดเห็นปะติดจะสะหมุบ-บาด ผู้นั้นเห็นทำ ผู้ใดเห็นทำ ผู้นั้นเห็นเราตะถา-คด (ผู้นั้นเห็นเราตะถา-คด) อา อ้า อ้า อา อ่า อา อ้า อ้า อ้า อะวิดชา คือเหตุต้น ส่งผลผิด ดองในจิต ติดกระทำ อะกุสน สังขานปรุง ก่อพบชาด ในบัดดน มิอาจพ้น พาปัญหา มากวนใจ วินยานรู้ เจดตะนา นั้นแจ่มแจ้ง สืบสำแดง เกิดนามรูป ด้วยแน่ไซ้ สะรา-ยะตะนะ ถูกเลือกสัน กระตุ้นไป ทำงานได้ ตามสั่งการ ไม่รีรอ [Instrumental Interlude] ครั้นอารม วินยาน อายะตะนะ ร่วมพบปะ พร้อมสับ ผัดสะก่อ หากวิชชา ยังมี ไม่มากพอ จิตจะจ่อ ต่อบ่วง เว-ทะนา [Hook] เมื่อเกิด-เว-ทะนาแล้ว รู้วาง จะตัดสายปะติดจะสะหมุบ-บาด ไม่ให้ต่อไปถึง-อุ-ปา-ทานได้ (เมื่อเกิด-เว-ทะนาแล้ว รู้วาง จะตัดสายปะติดจะสะหมุบ-บาด ไม่ให้ต่อไปถึง-อุ-ปา-ทานได้) อา อ้า อ้า อา อ่า อา อ้า อ้า อ้า สายกระแส ปะติดจะสะหมุบ-บาด อาจพานพาด พันถึง ซึ่งตันหา แล้วนำพา อุ-ปา-ทาน คลานตามมา ยึดแน่นหนา หารู้วาง กลางจิตใจ การสร้างพบ พรึด-ติกำ จักก่อเกิด ชาดกำเนิด มีตัวตน ตามเงื่อนไข ชะรา-มอระนะ โศกครวญคร่ำ ทุกกายใจ เคืองแค้นไซ้ มิอาจหลบ กระทบพลัน กองทุกนั้น จึงเกิดมา ด้วยเหดนี้ มองถ้วนถี่ มีปัจจัย นำส่งผล รู้-เว-ทะนา ดึงสติ กำกับตน อย่าหลงกล ดนตันหา พาทุกครอง [Hook] เมื่อเกิด-เว-ทะนาแล้ว รู้วาง จะตัดสายปะติดจะสะหมุบ-บาด ไม่ให้ต่อไปถึง-อุ-ปา-ทานได้ (เมื่อเกิด-เว-ทะนาแล้ว รู้วาง จะตัดสายปะติดจะสะหมุบ-บาด ไม่ให้ต่อไปถึง-อุ-ปา-ทานได้) [Instrumental Interlude] ปะติดจะสะหมุบ-บาด สอนให้รู้ว่า ทุกเกิดและดับอย่างไร มีปัจจัยที่สัมพันกันอย่างไร เพื่อให้สิ่งต่างต่างนั้นเกิดขึ้น ไม่มีบุคคลตัวตนเราเขาเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเลย เป็นเพียง-สะพา-วะทำ เท่านั้น ปะติดจะสะหมุบ-บาด สอนให้รู้ว่า ทุกเกิดและดับอย่างไร มีปัจจัยที่สัมพันกันอย่างไร เพื่อให้สิ่งต่างต่างนั้นเกิดขึ้น ไม่มีบุคคลตัวตนเราเขาเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเลย เป็นเพียง-สะพา-วะทำ เท่านั้น สายกระแส แสดงทุกข์ มีเกิด-ดับ อย่าฉวยจับ รับเอา เป็นเจ้าของ ล้วนแต่เป็น สะพา-วะทำ ตามคันลอง หมั่นตรึกตรอง ตัดกระแส ให้ขาดไป จะไม่ยึดตัวเราของเราได้ เพราะเห็นว่าตัวเราของเราไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงกระแสปะติดจะสะหมุบ-บาดเท่านั้น ความทุกข์ในปะติดจะสะหมุบ-บาด คือ ความทุกที่เกิดจากการยึดมั่นถือมั่นในสิ่งต่างต่าง (มีอุ-ปา-ทาน) [Hook] ละอุ-ปา-ทานได้ ก็พ้นทุก (ละอุ-ปา-ทานได้ ก็พ้นทุก) สายกระแส แสดงทุกข์ มีเกิด-ดับ (มีเกิด-ดับ) อย่าฉวยจับ รับเอา เป็นเจ้าของ (อย่ารับเป็นเจ้าของ) ล้วนแต่เป็น สะพา-วะทำ ตามคันลอง (สะพา-วะทำ ตามคันลอง) หมั่นตรึกตรอง ตัดกระแส ให้ขาดไป (ตัดกระแส ให้ขาดไป) ตัดกระแส ให้ขาดไป ตัดกระแส ให้ขาดไป [End] [End]