Mi propio

[Verse 1] Terra domus, ubi prœlia clara, Lapis narrat, libertas parva. Sub montibus altis, in campis viridis, Fides et mores iungunt animis. [Chorus] Una stamus, ut robusti quercus, Carmina maioribus orta recantamus. In unitate vis, in pectoribus audacia, Spiritus Bohemicus, perpetuo gloria. [Verse 2] Supra nos cæli, aurora libertatis, In animis flamma, ardor veritatis. Nocte lupi ululant, custodes in tenebris, In carminibus priscis, scintilla reperis. [Chorus] Una stamus, ut robusti quercus, Carmina maioribus orta recantamus. In unitate vis, in pectoribus audacia, Spiritus Bohemicus, perpetuo gloria. [Bridge] Tempora poscunt nos esse sicut saxa, Historia nostra, prœlia, nostra maxima facta. Tenemus fide, sine ulla dubitatione, Historiæ cursus in venis, nostra definitio. [Chorus] Una stamus, ut robusti quercus, Carmina maioribus orta recantamus. In unitate vis, in pectoribus audacia, Spiritus Bohemicus, perpetuo gloria. [Final chorus] Una stamus, ut robusti quercus, Carmina maioribus orta recantamus. In unitate vis, in pectoribus audacia, Spiritus Bohemicus, perpetuo gloria. [Outro] Stamus concordes, in futurum spectantes, Manibus iunctis, spem et fortitudinem cantantes. Per aevum nos ducit, stella clara veritatis, Bohemiae spiritus, in aeternum vivitatis.