Elegia (Mokre gałęzie świerków)

[Verse 1] Mo­kre ga­łę­zie świer­ków przy­wa­lą pierś wo­sko­wą. Prze­cho­dzi­li, prze­cho­dzi­li, nie­śli za okna­mi pio­sen­ki woj­sko­we. [Verse 2] Ze­gar wgar­nął wspo­mnie­nie i górą cza­su ska­mie­niał. Prze­cho­dzi­li za oknem, pła­ka­li; po gru­dzie dzwo­ni­ły cie­nie. [Melodic interlude] [Verse 3] A te­raz jak­że ująć strza­ska­ne snów krysz­tał­ki? Noc w oczach sty­gnie - chmu­rą. Pio­run - w twój grom­nik z za­pał­ki. Je­śli te­sta­ment - to z li­ści, a po­mnik je­śli - z pło­mie­nia. Szli w dymu smu­kłej pie­śni, ga­łę­zie mo­kre nie­śli. 15 Grudnia 41 roku [Chorus] A te­raz jak­że ująć strza­ska­ne snów krysz­tał­ki? Noc w oczach sty­gnie - chmu­rą. Pio­run - w twój grom­nik z za­pał­ki. Je­śli te­sta­ment - to z li­ści, a po­mnik je­śli - z pło­mie­nia. Szli w dymu smu­kłej pie­śni, ga­łę­zie mo­kre nie­śli.