ματια

νυχτα εγω κι η σελινη σε ενα αδειο μονοπατι κοιτα νομιζω σε εχω διπλα εστω σε οφθαλμαπατι κριμα προτιμισω απτο ονομα το να μου βγει το ματι και ετσι σκωτοσα τα παντα με στο νου να νιωσω κατι χρονια περναν με λαθη γεματα γεμιστω ποτιρι με αλκοολ δωσμου χαπια ματια που δακριζουν για παντα δεν μπορεσα ποτε να ξεκολισω μεσα απο τον κεαδα μαλαξα απτην ριζα στο σωματικο επιπεδο αλλα μεστιν ψυχη μου νιωθω παντα ενα παιδι οσο παιζει με τα γραμματα αλλο τοσο να βρει κατι προσπαθη ομως τιποτα δεν μπορεσε να δει