Yalnızlık Peronu

"şiddetli rüzgâr kiraz üreticilerini vurdu." diye yazmış gazete biraz sararmış, hâlâ su geçirmez gibi kahvaltının altında bir sabah yalnızlığımda demlenmiş o çay ile beyaz kırmızı altlığı milli bir özlem bu anadilimde uzunca bir eskiyiş kahvede uzun çizmeli adamlar "bu gece sis inecek" diye sevinmiş bunu duyduğumda hâlâ yeşil birkaç zeytin dalı var irileşmiş gözlerinde hicrân bizi de kararttılar çâpûllanan yağmurda eski bir söz becayiş çok sevdim diye böyle oldu bu içimde büyüyen ağacın dalları belki çok sevdiğim için gitti en güzel bu geceler değil mi yarın çok soğuk olucakmış uzun geceler artık kısalacakmış düşler de kısa metraj çekilecekmiş mutluluk uzun bekleyiş hâlâ seni seviyorum diye yazdı bir şiir bir şiirden bir şiire sürüldü kavuşmak yalnızlık peronunda ve devam etti bu iç çekiş