buhii

Sa paglubad sa adlaw, mipahulay ang kasingkasing, Nagbilin og mga handurawan nga dili na mabalik. Ang gugma nga kanhi'y nagdila-ab, karon hinayhinay'ng nahanaw, Gipasaylo na ang tanan, gilabay ang kagahapon. Ang mga luha nga nahulog, simbolo sa kagawasan, Ang pagbuhi sa gugma nga gisakripisyo, usa ka bag-ong sugod. Ang kasingkasing nga gikumot, karon andam na sa paglayag, Sa bag-ong yugto sa kinabuhi, nga walay kahadlok o pagmahay. Ang bulak nga nalaya, gilupad sa hangin padulong sa langit, Ang pagpangga, bisan pa man sa kasakit, gitugyan na sa panahon. Ang paglaum nga gisalikway, karon gipulihan og bag-ong kusog, Sa paglakaw palayo, ang kasingkasing, gawasnon na sa tanang bug-at. Mga pangandoy nga gisulat sa baras, gihapuhap sa balod, Ang kinabuhi, sama sa suba, nagpadayon bisan pa sa mga bato. Ang paghigugma, usa ka panaw, nga dili kanunay'ng malinawon, Apan sa matag pagbiya, adunay bag-ong pagsugod nga nagpaabot. [END]