W Lesie

[Verse 1] Była słoneczna, choć chłodna jesień Gdy Mała Dziewczynka dreptała po lesie Przez las ten można błądzić latami A Wszyscy iść muszą, w parach bądź sami I choć wszyscy razem jesteśmy w tym borze To liście widzimy w odmiennym kolorze Dziewczynka dzielnie szła prosto przed siebie Nagle dostrzegła, że coś jest na drzewie! [Verse 2] W dziupli siedziały paskudne skrzaty Nogi dziewczynce zrobiły się z waty Wiedziała jakie z nich są huncwoty Spotkasz jednego i już masz kłopoty Ze szpetnym uśmiechem najbrzydszy skrzatek Drwiąc wykrzyczał: "a cóż to za kwiatek?!" Lecz nim skończył gadkę do swoich kolegów Dziewczynka była tyłem i w biegu [Verse 3] Pędziła co sił na karku złamanie Wreszcie zwolniła na jakiejś polanie I w tym momencie stanęła jak wryta Bo oto przed nią Koszmaru kopyta A na tych kopytach cielsko ogromne Że Koszmar to koń wam szybko przypomnę Sierść czarna jak smoła albo jak z cieni W oczach szaleństwo a grzywa z płomieni [Verse 5] A od jej krzyku powietrze zgęstniało Skłębiły się chmury i pociemniało Wtem piorun strzelił a Koszmar skoczył Dziewczynka jedynie zamknęła oczy Pomyślała „Trudno, tyle w tej kwestii Przyjdzie mi skończyć w żołądku złej bestii” Lecz nie skończyła, zdziwiona wielce Czuła jak ciepło ogarnia jej serce [Verse 6] Bo w chwili ataku z pobliskiej kniei Ogromny pies wypadł jak promyk nadziei Wielki jak niedźwiedź, z prędkością pocisku Uderzył ogiera łapą po pysku Kości trzasnęły jak łamane drewno Co walkę skończyło raz i na pewno Bo cios doleciał z takim impetem Że Koszmar z konia stał się kotletem [Verse 6] Bo w chwili ataku z pobliskiej kniei Ogromny pies wypadł jak promyk nadziei Wielki jak niedźwiedź, z prędkością pocisku Uderzył ogiera łapą po pysku Kości trzasnęły jak łamane drewno Co walkę skończyło raz i na pewno Bo cios doleciał z takim impetem Że Koszmar z konia stał się kotletem [Verse 7] Dziewczę do pieska skoczyło jak zając „Zgubiłam się w Lesie ciebie szukając! Z radości płakała tuląc ogara Bo życie bez niego było jak kara Lecz to nie był koniec przygód tej dwójki Przed nimi wyzwania, kłopoty i bójki A to dlatego, że Las w opowieści Był tylko przenośnią dla prawdziwej treści [Verse 7] Dziewczę do pieska skoczyło jak zając „Zgubiłam się w Lesie ciebie szukając! Z radości płakała tuląc ogara Bo życie bez niego było jak kara Lecz to nie był koniec przygód tej dwójki Przed nimi wyzwania, kłopoty i bójki A to dlatego, że Las w opowieści Był tylko przenośnią dla prawdziwej treści..