Aadmber by Karamjeet pannu

ੴ ਬੰਦੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖੁੱਦਾ ਆ ਤੇ ਖੁਦਾ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਵਿ ਨਹੀਂ . ਪਰ ਬੰਦਾ ਖੁਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੁਛ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਆਡਮੰਬਰ ਨੇ ਕੁਛ ਸੱਚੇ ਪੀਰ ਪੈਗਮਬਰ ਨੇ ਕੋਈ ਪੂਜਨ ਪਏ ਦਿਗੰਬਰ ਨੇ ਕੁਛ ਆਏ ਨੇ ਕੁਛ ਚਲੇ ਨੇ ਕੁਛ ਵਿਕਦੇ ਬੜੇ ਧੜੱਲੇ ਨੇ ਕੁਛ ਪਾਉਂਦੇ ਪੈਰੀਂ ਝਾਂਜਰ ਨੇ ਕੁਛ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਛੱਲੇ ਨੇ ਕੁਛ ਬੈਠੇ ਜਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਕੁਛ ਗਾਉਂਦੇ ਬੱਲੇ ਬੱਲੇ ਨੇ ਕੋਈ ਵੇਚੂ ਕੋਮਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦਲ਼ੇ ਨੇ ਕੋਈ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਭੰਢੀ ਐ ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਸ਼ਾਦ ਪਖੰਢੀ ਐ ਕੋਈ ੧੩-੧੩ ਤੋਲੇ ਨਾ ਇਹ ਸਾਦਾਂ ਦੀ ਮੰਢੀ ਐ ਕਈ ਹੱਥ ਤੇ ਸਰੌ ਜਮਾਂ ਦੇਦੇਂ ਏਸੇ ਬੜੇ ਕਲੰਦਰ ਨੇ ਕੁਛ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਢਬੰਰ ਨੇ … ਕੋਈ ਕਹਿੰਦੇ ਮਰੀ ਜ਼ਮੀਰ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਤੀਰਾਂ ਵਰਗਾ ਪੀਰ ਨਹੀਂ ਮਜਲੂਮਾਂ ਤੇ ਉੱਠ ਜਾਂਦੀ ਹੂੰਦੀ ੳਹ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰਦਾ ਗੱਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ੳਹ ਫ਼ਕੀਰ ਨਹੀਂ ਪੰਨੂ ਹੱਥ ਵਖੋਦਾਂ ਫਿਰਦਾ ਐ ਐਸੀ ਕੋਈ ਲਕੀਰ ਨਹੀਂ ਖੂਦ ਚਮਕੋਣੀ ਪੈਂਦੀ ਐ ਲ਼ਿਖੀ ਕਿਸੇ ਤਕਦੀਰ ਨਹੀਂ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਪਰਵਾਨੇ ਆਂ ਮੋਹ ਸਾਕਦੀ ਸਾਨੂੰ ਹੀਰ ਨਹੀਂ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਕੋਇ ਬੰਨ ਲਵੇ ਬਣੀ ਕੋਈ ਜ਼ੰਜੀਰ ਨਹੀਂ ਕਇ ਦੁਨਿਆ ਜਿੱਤਣ ਆਏ ਸੀ ਖਾਲੀ ਗਏ ਸਿਕਨੰਦਰ ਨੇ ਕੁਛ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਡੰਬਰ ਨੇ …. । ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਫਿਰੇ ਗਵਾਲਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਛਦਾ ਨਹੀਂ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਹ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਕੋਈ ਢਿੱਡੌ ਗੱਲ ਕੰਢਾ ਲਇਦਾ ਕੋਈ ਜਿੳਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ਕੀਰੀ ਏ ਅਸਲ ਚ ਇਹੋ ਅਮੀਰੀ ਐ ਮੈਨੂੰ ਐਵੇ ਨਾ ਗਲੀ ਲਾ ਬੈਠੀ ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾ ਬੈਠੀ ਨਾਮ ਦੀ ਚੜੀ ਖੁਮਾਰੀ ਐ ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦੁਨਿਆ ਸੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸੁੱਖ ਬੜਾ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਛਤਾਵਾ ਕੀ ਜਦ ਸਬ ਕੁਛ ਇੱਥੇ ਰੰਹ ਜਾਣਾਂ ਤੇ ਖੱਟਾਂ ਕੀ ਕਮਾਵਾਂ ਕੀ ਇਕ ਹੱਥ ਲੈਕੇ ਦੇ ਦੇਦਾਂ ਫਿਰ ੳਹਦੇ ਨਾਲ ਵਢਾਵਾਂ ਕੀ ਇਹ ਰੇਤ ਦੇ ਮਹੱਲ ਮੁਨਾਰੇ ਨੇ ੳਸਾਂਰਾਂ ਕੀ ਤੇ ਢਾਂਵਾਂ ਕੀ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨੇ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਦੀ ਮੁੱਲ ਮੰਗਦੇ ਛਾਂਵਾਂ ਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜਾਨਾਂ ਏ ਆੳਣ ਗਿਆਂ ਫਿਰ ਸਾਵਾਂ ਕੀ ਖਲ਼ਕਤ ਵਿੱਚ ੳਹ ਵੱਸਦਾ ਐ ਬਾਪੂ ਕੀ ਤੇ ਮਾਂਵਾਂ ਕੀ ਇਨਸਾਨਾ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਰੂਹ ਨਹੀਂ ਕਿਤੇ ਗਿਰਜੇ ਨੇ ਕਿਤੇ ਮਦੰਰ ਨੇ ਦੂਨਿਆਂ ਦੇ ਆਢੰਬਰ ਨੇ