Песнь присцыллы

[Verse 1] Шлях пальцам пракладзі сярод шнараў, ран суворых, Каб нашыя дарогі зліліся ў адно. Адкрой мне раны, і дай ім зноў зажыць. Хай зліцца ўсё ў адзін лёсавы ков. [chorus] З сноў маіх на світанне ўцякаеш. Агрэст даўкі, салодкі бэз Хачу ў сне твой бачыць завітак чорны, Фіялкі воч тваіх, што слёз туманіць цень. [Verse 2] По следу ваўка я пайду ў завірусе. І сэрца дзёрзкае наганю раніцай. Скрозь гнеў і сум, што камянем зацвярдзелі Я распалю вусны, што мёрзнуць на ветры. [chorus] З сноў маіх на світанне ўцякаеш. Агрэст даўкі, салодкі бэз Хачу ў сне твой бачыць завітак чорны, Фіялкі воч тваіх, што слёз туманіць цень. [Verse 3] Не ведаю, ці ты - маё прызначэнне. Альбо запалам я павінен толькі лёсу. Калі ў жаданне я апрануў цягу, Ці не закахала ты на шкоду сабе? [chorus] З сноў маіх з ранку бяжыш спрытна. Агрэст даўкі, салодкі бэз Хачу ў сне твой бачыць завітак чорны, [chorus] З сноў маіх на світанне ўцякаеш. Агрэст даўкі, салодкі бэз Хачу ў сне твой бачыць завітак чорны, Фіялкі воч тваіх, што слёз туманіць цень. [Verse 3] Не ведаю, ці ты - маё прызначэнне. Альбо запалам я павінен толькі лёсу. Калі ў жаданне я апрануў цягу, Ці не закахала ты на шкоду сабе? [chorus] З сноў маіх з ранку бяжыш спрытна. Агрэст даўкі, салодкі бэз Хачу ў сне твой бачыць завітак чорны, [chorus] З сноў маіх на світанне ўцякаеш. Агрэст даўкі, салодкі бэз Хачу ў сне твой бачыць завітак чорны, Фіялкі воч тваіх, што слёз туманіць цень. [Verse 3] Не ведаю, ці ты - маё прызначэнне. Альбо запалам я павінен толькі лёсу. Калі ў жаданне я апрануў цягу, Ці не закахала ты на шкоду сабе? [ending] З сноў маіх на світанне ўцякаеш. Агрэст даўкі, салодкі бэз Хачу ў сне твой бачыць завітак чорны, Фіялкі воч тваіх, што слёз туманіць цень.