Annemin Dolması

Birinci Kısım Bir insan bir insanın ruhunu sever mi, bu kadar derinden? Hadi gel, gidelim güzelim, sende utanma, tut elimden. Gezmek, yürümek, yüzmek istiyorum senle, bu aşk denizinde. Ne kadar boktan bir hayat yaşasam da, denerim yaşamayı seninle. Nakarat Senin de kalbin bendeyse, senin de gel, boğul benimle. Gece, gündüz fark etmez, seni sevdiğimi söylerim, kalbimin en derininde. Bu aşk böyle kolay vazgeçeceğim bir şey değil, vücudumun en derininde. İkinci Kısım Gelirim ben, sen git desen de, ellerimden tutup, beni sevdiğini söyle, sende. Bak, bu gözlere, ölür o gözlere, ne o gülüş, ben küçük bir ölüş. Sanki ben koca bir dünyanın atlası, küçük gemilerin boşa kürek atması. Sana olan aşkımın bir tek sana olması, gözlerimin vücuduna doymaması. Nakarat Başkalarının sana baktığında içimde dolan kibrin dolması, annemin dolması. Ne bu hayat, bu bir onun koyması, bir bunun dolması, gelme isyana, ben etmem isyan yar. Seninle bu küçük hayatta ne yaşarsam, benim için birer kar, çünkü sensin bir tek bana yar. Üçüncü Kısım Diğer insanlar beni bayar ettiler ayar, ama ben sana oldum, tav dedim, bu karı ne ulan VAV. Bu ne güzellik, baştan aşağı bek, hele şu güzel göze kaşa aşık oldum ben baştan aşağı. Kafamda koca bir taşla, dedim çekeceğin bunu paşa, gel hayatı bu karıyla yaşa, başla tekrardan başla. Yaşlan bu kadınla, zaman geçirip yaşlan, hisset onun vücudunun yüzünü, bak hele ne güzel yaptı gününü. Nakarat Bir tek ver dedim buna ömrünü, ÖMRÜMÜ verdim ellerine, bırak ben geberip gideyim senin koynunda, hayat koskoca bir oyunda, severim ben seni doya doya, gömdüm seni buraya, oya oya. Seni hem gece hem sabah hissetmek isterim, tam koynumda, hani birini o kadar çok seversin olur ya uğruna ölmek istersin doya doya, ama ben yaşamak istiyorum bu hayatı seninle doya doya.