Benen

Het vroege voorjaar ruikt naar grond, en grondiger dan dat. Wat de hermelijn zei was niet duidelijk. Het murmelde in zichzelf omdat het dacht dat niemand het hoorde. Maar achter een dikke kastanje stond een veulen, een beetje te leunen in het gespikkelde licht. Het gemurmel deed hem niet opschrikken maar het vormde in zijn hersens een lied. Hij kon niet zingen, dat wist hij. Zijn vader sloeg hem op zijn bek als hij zong, hoefijzer of niet. Hij floot met zijn zachte lippen het lied in zijn hoofd mee. Daar werd de mol wakker van. En de arend. En de libelle. Zij dachten dat er een exotische vogel was komen aanvliegen. Zo zacht en melodieus. Met streepjes en punten. En hoekige kanten en rondingen van grote importantie. Dat moest een feest van een vogel zijn. Het veulen was zich van geen kwaad bewust. Later, toen hij paard geworden was is hij hoogspringer geworden. Vanwege zijn lange welgevormde benen. Benen.. [echo] Ladadida