Hayat

Düştüm derin karanlıklara, Kayboldum bir anlığın içinde. Yüreğimde ağırlık, zihnimde kasvet, Ama bilirim, yeniden doğar güneş. Yere vurduğunda hayatın tokadı, Düşmek kaçınılmaz, kalkmak zorunlu. Gözlerimde yaş, kalbimde hüzün, Ama içimde bir ses, "Kalk ve yürü!" Her yara bir öğretmen, her acı bir ders, Her düşüş, yeniden doğuşun habercisi. Karanlıkta ışığı bulmak zor olabilir, Ama ışık, hep orada, yüreğinde saklı. Zorluklar bizi güçlü kılar, Her engel, bir adım daha ileri. Düşsek de kalkarız, pes etmeden, Gücümüz, inancımızda saklı, derinlerde. Kalkmak, yeniden başlamak demek, Her adımda yeniden güçlü olmak. Düştüğüm yerden kalkar, ileri bakarım, Her gün, bir önceki günden daha güçlü. Her şeye rağmen, pes etmem, Zorluklara gülümserim, çünkü bilirim, Düştüğümde kalkmak, en büyük zaferim, Ve hayat, düşüp kalkarak öğrenilir.