Galebe

Има еден галеб тажен, о да, низ солзи мои што броди. Има еден живот празен, о да, без ден да му се роди. Има едни очи многу топли, сон што бараат низ животен праг. Галеб тажен развил крилја в мојта душа, а таа го слуша. Слушни, плаче галеб мили, о да, под сонце што се гасни. Бара помош, бара сила, о да, од мракот да го спаси. Летај тивко, галебе мој тажен, допри сонце, зароби го в час, дај ми мало парче мирно сино небо и стопли ми душа, и стопли ми душа. Летај низ солзи мои, галебе мој тажен, летај кон неба твои, галебе мој тажен, летај кон очи топли во мракот што тонат, дари им сон, летни, спаси ги. Летај тивко, галебе мој тажен, допри сонце, зароби го в час, дај ми мало парче мирно сино небо и стопли ми душа, и стопли ми душа. Летај низ солзи мои, галебе мој тажен, летај кон неба твои, галебе мој тажен, летај кон очи топли во мракот што дари им сон, летни, спаси ги.