Tears of Tatarstan

Олы юлнын тузанын ла Узем курдем тузганын; Белми калдым, сизми калдым Яшь гомеремнен узганын. Олы юлнын тузанында Калды минем эзлэрем; Кайда икэн яшьлегем, дип Шул юлларны эзлэдем. Олы юлнын тузанында Югалттым эзлэремне; Их, кайтарып алыр идем Узган гомерлэремне. Күктә юлны чолгап алган читкә, Тирә-якта сүнеп барган коңгырт көя. Тынлык асты, йөрәк тояр бушлыкны, Кайту юкка, үткәнне сагынып... Чүлмәктәй таралган күңел сызылуы, Батып киткән өметләр – караңгы төшкә. Читкә чәчрәп язларның җырын, Буранда калган моңсу эзләр. Караңгыда чакырып, күңелдә Сагыну уты, алкынган сүзләр. Айлар аша болытлар өстеннән, Вакыт агымына бирелеп. Күңелләр караңгыда калкынган, соңгы назлар Утлар сүнде, юл оялары төнге серләргә ачылган Үткән көннең һәр бер тамчысында - җанымның эзе Әйләнеп кайтам диеп теләкләр - төнге кышлар җырлаган Тайгак юллар, карлы таудай өметләрме? Вакыт агымына бирелеп, иркен сулышлар Караңгы төндә (dark night) Зарланалар җилләр (wailing winds) Балкып тора күз яше (tears glisten) Юлларда - мәңгелекке (roads to eternity) Кайтар мине (bring me back) Үткәнгә рәхәтлеккә (to the past's comfort)