Ölüm'le Dirim'in Raqs'ı

Garbdan Haber ulaşır Mehmedlerin Yuvasına.. Balçıklarda batmıştır Güneşler, Balçıktan Yaratılası Mehmedler. Figan kopan Evlerde Doğan Kızcıklar, ölen Kadıncıklar. Balkanlı Mehmedler, Balkanlar’dan Tehcir edilmiş Dilleri Lâl, Qudüs, Kerbelâ’da okunan Salâlar’da İlenç: “Wirân olsun Wirâneler”.. Ölüler qahreder, Dilerlerki “Taşı üstünde Taşı kalmasın, Seller alıp götürsün Toprağını.” Bir Sayhâ yeter. Bir Viruscuk Salgınlar Şehidlerse “Keşke bilselerdi” Mersiyesindeler Baştan aşağı Mezarlar kazınır Yurdlarda Göğ Ekinler biçilmiş. Kazanlarda ısıtılan Sular, dökülür Boy’dan Aşağı… Sular akmam der “Çay’dan aşağı”. Taş Köprüler geçit vermez Yolcu’ya. Dur… Bin Atlı Akıncıların aktığı Köprüler.. Drina, Direnejler Üsküp bir Uslub. Yahyâ’yı alan Kemâl’i veren. Çay’dan aşağı Davullar çalıyor . Düğünü Davul duyurur, Ölümü Sala.. Zalim Ölüme Sesleniş nedir ki, bir İç ses, bir kendinle Konuşma: 3 Gün ara verse Ölüm Meleği. Başındaki Sevdâyı alıp Yâre götürse Meselâ.. Selânın nasıl bir Sadâsı vardır, böyle dokunur Cana.. Balkan’a Sitemdir. Ölü Yârsiz kalmıştır, Kent de,Balkan da Yarsiz kalsındır. Nekahât Günleri geçer, Hece Taşında “Bâqî kalan O” yazar Fânî, Salânın Sesi Suqunet Maqâmında duyulur şimdi: Elmas Bir Ses: es-Salâtu we’s-Selam