เป็นตัวฉันเอง

แด่มองโลกพูดว่าอัศจรรย์สดใส เต็มไปด้วย รอยยิ้มทั่วเมืองเสียงหัวเราะ สำราญใจ แสร้งทำไม่เห็นมองว่ามันนินทา ก็แค่เมืองลวงหลอก กำลังแทบจะบ้าตาย จริงแท้กลิ่นหอมยวนยั่วเหล่านั้น ช่างชวนเวียนหัว จมลึกความคิดขึ้น ทำให้ฉันสงสัยสัญชาตญาณ นั้นเธอคือใครกัน? ตัวฉันนี้ทำอะไร ได้บ้างไหม บนโลกใบนี้ ? ช่วยบอกมาสักที ฉันคนนี้ ทำอะไรได้ไหม? ดวงตาดำแดงมืดมิด ได้หรือไม่ แค่เพียงไม่อยากให้มีน้ำตาใดรินไหล อา...เพื่ออนาคตที่ดี ฉันขอยึดเกาะเอาไว้ตลอดมาเช่นนั้น ก็เพราะว่าโลกนี้มันช่างเต็มด้วยความแสร้ง ผิดหวัง ด้วยน้ำตา เเค่เพียงรอยยิ้มเข้าไว้ หัวเราะจากเรื่อยไป ฉันไม่อยากใครทำร้ายซ้ำใจผู้ใด เพียงเเค่ต้องการ แกร่งขึ้น กว่านี้ ใช้ชีวิต เรื่อยไปที่ตัวฉันยังเป็นแบบตัวเอง วันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่โลกสดสวยและปลอดภัย แม้ จะมีข่าวร้ายมากมายไปทั่วผู้คน ก็แล้วไง ทำเป็นไม่รู้ แสร้งไม่เห็น เท่านั้น ก็แค่ไม่สนใจ มันคือความบ้าคลั่งล้วน ใช่ไหม แค่จะเดินขบวนก็ตั้งใจแต่งกาย ยินเสียงวุ่นวายเหล่านั้นกำลังมุ่งหน้าไป สักหนใด มันไม่มีวัน เลือนลบหาย อันรสชาติของความเหนือซึ่งใคร ๆ เราไปอีกฟากตัวตนของฉัน อา.... เพื่อจะใช้ชีวิต อย่างดีและ ซื่อตรงกว่านี้ เพื่อที่จะไม่ ไปทำให้ใคร เจ็บช้ำเศร้าใจ ไปกว่านี้ เพื่อจะก้าวไป ด้วยความเที่ยงตรง ไม่สะดุดล้มได้สักที นั่นหมายความว่า เราต้องไม่ทำ เรื่องใดพลาดไป ในชีวิต? เป็นธรรมใช่ไหม ถ้าฉันต้องการ จะใช้ชีวิต ตามต้องการ ? หรือฉันต้องใช้ ชีวิตที่คอย โกหกตัวเอง ไปตลอดกาล ? ช่วยบอกฉันสักที ว่าฉันคนนี้ ควรทำยังไง เช่นใดกัน ว่าคนอย่างฉัน ควรเป็นเช่นไร ไม่เคยจะรู้เลย จึงวอน สักคนช่วยณ วัน ในโลกใบนี้ที่มันไร้เฉลยสิ่งใด ทำได้แค่หวังเอาไว้ มันก็ไม่รู้จะทำอย่างไร แค่เพียงต้องการจะยิ้มหัวเราะ ด้วยกันเช่นนี้กับแค่เธอเรื่อยไป อา... ใจดวงนี้ที่เต้นเร็วและแรง ทำให้กายสั่นไหวตาม สะท้านเกินทนไหว และนั่นคือสัญญาณให้เดินก้าวไปอา...เพื่ออนาคตที่ดี ฉันขอยึดเกาะเอาไว้ตลอดมาเช่นนั้น ก็เพราะว่าโลกนี้มันช่างเต็มด้วยความแสร้ง ผิดหวัง ด้วยน้ำตา เเค่เพียงรอยยิ้มเข้าไว้ หัวเราะจากเรื่อยไป ฉันไม่อยากใครทำร้ายซ้ำใจผู้ใด เพียงเเค่ต้องการ แกร่งขึ้น กว่านี้ ใช้ชีวิต เรื่อยไปที่ตัวฉันยังเป็นแบบตัวเอง