طبقه حساس

کِیْ ما اینقَد حَساس بودیم،کِیْ ما اینقَد حساس شُدیم قَدیما ضَربه ها مُحکَمتر بود ولی ما نَشْکَنْتَر چی عوض شده،الان،که میشیم بیمار،اَمان از دل پر و گُنجایِشِ کَلان، همه دارن طَلَب،با هم بَدَن،،رو هم چِتَن،دارَن عَذَب چون فرق دارن،با هم،،ندارن کافی از هم دَرْک،چی بِخان از هَم ،نمیدوننْ نمیتوننْ تغییر بِدَن به هم فشار میدن، راهشونُ فازشونُ به همو دو،من وتو هَم، هم میزننیم آشِشونُ،اِرث میبریم فازشونُ،،خوب میخوریم مالشونُ،میبَری آبِرومُ، آبِروتو فِک میکُنیم حَق بامونِ،راهْ مالِ ماست،چاهْ مال ماست منطق مال ماست،تقصیر مال اون،حق مال ماست ولی نه اینجوری نیست،مشکل، من نیست و تو نیست اون نیست. مشکل امیدِ اِجتماعی،مسیرِ اِشتباهی،،صَبْرِ لَبریزُ،کلام ،تیزو،نگاه بالا از پشت میزُ،ذاتِ هیزُ بَدْ سِرِشْت هِیْ نِوِشْت از دلم،از خودم، من پُرَم،دَم خورَم،با ادمای ناجور،میزَنَنِت بَدجور،هَر جور،بتونَنْ میچپونَن،میتِپونن،میچِلونَن،آخ عَجَبْ زمین کَجه یا مَن کَجَم،، بَد تو کَفَم،چطوری میتونی اینطوری بمونی،همه را ببینی ،هیچی هم نَدونی. آخ دلم،دَرْد نمیگیره، چون که عاشقم، شکست برام باخت نیستُ،پا میشَم، ،از زمین،من خودمو میگَردَم، دُرِ زمین رُشدِ درخت،تو خاکه،من تو ترس تُ تو سُکوتیُ من تو حَرف،تُ تو سُکونیُ،من تو حرکت، وِلِش کُن بِذار هَمه خَر شَن ،تو بیا دُنبالِ اَصْلم