'O Core 'e Napule [2]

'O viento porta 'e vvoce luntane, Dint' 'e quartiere addurmute 'e Napule. 'O mare suspira, 'e storie passate, E 'o core se stringe, pe' 'e ricorde sbiadite. Napule, 'o core mio sta 'ngranate, Pe' 'e strade 'e malinconia ca m'ha lassate. Napule, 'e lacrime 'e 'sta città, Ca senza cchiù voce, s'adda cuntà. 'O sole se nasconne, darrere 'e nuvole grise, E 'e case vecchie, tenene 'e penziere chiusi. 'O scuro se spande, 'ncoppa 'e palazze, E 'a luna guarda, silenziosa e amarosa. Napule, 'o core mio sta 'ngranate, Pe' 'e strade 'e malinconia ca m'ha lassate. Napule, 'e lacrime 'e 'sta città, Ca senza cchiù voce, s'adda cuntà. Ma pur' 'e notte cchiù scure, Tiene 'o canto 'e speranza ca dure. E 'o core 'e Napule, forte e sincero, Sap' ca dopp' 'a tempesta, torna 'o sereno. Napule, 'o core mio sta 'ngranate, Pe' 'e strade 'e malinconia ca m'ha lassate. Napule, 'e lacrime 'e 'sta città, Ca senza cchiù voce, s'adda cuntà. E 'ncopp' 'o lungomare, cammino sulo, Cu 'o pensiero ca vola, luntano e muto. Napule, tu si 'a poesia, Ca malgrado 'o dolore, 'ncora m'allegra 'a via.