Yol

Bir yoldayım, bilirim sonu var bu yolların, Her adım bir öğreti, her darbe bir ders alınır. Gözlerim yıldızlarla dolu, yolum yıldızlara açık, Hedefimdeki ışık, her gece gözlerime sızar açık. Ama bu yol zor, dikenli tellerle sarılı, Yolumu kaybettim mi, karanlıkta arınızca dolaşırım. Ama yılmam, çünkü içimde bir umut var, Her düşüşüm bir daha kalkışın başlangıcı olur. Kafamda fırtınalar, göğsümde yangınlar, Hayatın zorluklarıyla boğuşurum her an. Ama pes etmem, çünkü içimde bir kıvılcım var, O kıvılcım, yangın yerine umudu taşır. Ama bu yol zor, dikenli tellerle sarılı, Yolumu kaybettim mi, karanlıkta arınızca dolaşırım. Ama yılmam, çünkü içimde bir umut var, Her düşüşüm bir daha kalkışın başlangıcı olur. Bir gün gelir, bu yolun sonu görünür, Sonunda ışık var, karanlığın ardından süzülür. Yolun sonu gelir, ama mücadele bitmez, Çünkü hayat, yeni bir başlangıçla yeniden işte!