Wilczy król

(Zwrotka 1) Wśród mrocznych cieni, gdzie księżyc lśni blado, Tam włóczy się wataha, dzika i dzierzka. Na czele kroczy wilk o siwych włosach, Król wilków, władca o potężnej duszy. (Refren) Wilczy Król, siłą swą mroki rozgania, Wyje w niebo, swą potęgę ogłasza. Oczy mu płoną niczym żarzące węgle, W jego spojrzeniu drzemie strach i legenda. (Zwrotka 2) Wśród gęstych lasów i skalistych gór, Wiedzie swą watahę ku zwycięskim szlakom. Przeciwstawia się burzom i mroźnym zimom, Bo w jego sercu płonie ogień niezłomny. (Refren) Wilczy Król, siłą swą mroki rozgania, Wyje w niebo, swą potęgę ogłasza. Oczy mu płoną niczym żarzące węgle, W jego spojrzeniu drzemie strach i legenda. (Bridge) Gdy księżyc w pełni na niebie lśni, Wilczy Król wyje, a wataha mu wtóruje. Ich pieśń żałosna niesie się przez noc, Pełna tęsknoty, bólu i dzikiej siły. (Refren) Wilczy Król, siłą swą mroki rozgania, Wyje w niebo, swą potęgę ogłasza. Oczy mu płoną niczym żarzące węgle, W jego spojrzeniu drzemie strach i legenda. (Outro) Król wilków, władca mrocznych krain, Na wieki zapisał się w legendach. Jego imię budzi respekt i grozę, Wilczy Król, potężny niczym burza. (Refren) Wilczy Król, siłą swą mroki rozgania, Wyje w niebo, swą potęgę ogłasza. Oczy mu płoną niczym żarzące węgle, W jego spojrzeniu drzemie strach i legenda. (Outro) Król wilków, władca mrocznych krain, Na wieki zapisał się w legendach. Jego imię budzi respekt i grozę, Wilczy Król, potężny niczym burza.