Vier zinnen 1

Twee maanden nog! Het lijkt mij langer dan al den tijd van eenzaamheid die achter mij ligt. Wat ik ook doe om mijn gedachten af te leiden, het helpt allemaal niet en ik kan mijn aandacht er niet bij bepalen. Mijn boeken zeggen mij niets meer, in wandelen heb ik geen pleizier; zelfs de natuur heeft haar charme voor mij verloren en de tuin is kleurloos en zonder geuren. Wat benijd ik je dat je gedwongen bent voortdurend bezig te zijn met allerlei verplichte bezigheden, die je losmaken van je zelf en je den dag helpen verkorten en die je lichamelijk zóó vermoeien dat je 's avonds ineens in slaap valt. De levendige beschrijving die je me gegeven hebt van de manoeuvres, heeft mij dagen lang achtervolgd. Een paar maal is het mij gebeurd dat ik midden in de nacht wakker schrok als hoorde ik reveille blazen. Ik kan mij die lichte dronkenschap waarvan je spreekt zoo goed indenken; die tintelende ochtendfrischheid.... die duizelige vreugde....