latin

[Intro] In vita saltamus modulis passionum, symphonia amoris et proditionis, melodiae gaudii et tristitiae. Amor, urbs Phari, quae nos per noctes densissimas ducit, ignem passionis in animis nostris accendit. Proditio, insequitur cum peripetasmata fida secat ora, dubitans nos relinquit frigore complexus. Odium, tempestas quae intra nos saevit, pontes, quos aedificavimus, destruendos minatur. Tristitia, taciturnus comes, susurrat fabulas amissarum somniorum et oblitus promissionum. Felicitas tamen inter chaos emergit, momenta volatilia quae quasi sydera noctis coeli lucent. Invidia, luscus spectrum, in umbris latet, inhians quod petere non possumus. Ira, immanis Infernus, rationem et misericordiam consumit, tantum cinerem in evigilando relinquens. Sed in libra, in tenero lucis et umbrae tripudio, ubi vera harmonia jacet. Fluitantia affectuum nostrarum maria navigare debemus, ea corde ducens cum aequilibrio quaerente. Quia in statera pacem invenimus; In statera claritatem invenimus. Statera haec docet nos amorem amplecti non amittendo nos, proditionem experiri sine cordibus nostris, odium sentire sine tenebris eius succumbere. Statera ipsa ostendit quomodo tenere beatitudinem sine nimis arcte tenemus, invidiam agnoscimus sine diffinitione diffinimus, iram exprimimus sine actione dictamus. In hac statera invenimus essentiam essendi, medium nostrae humanitatis. Aequilibrium est quod nos informat, nos capaces reddit amoris altae et profundae mutationis. Sic ad modulum huius tran- sentiae saltemus, corda nostra ad ictum tympani librariae pulsemus, et in statera magni vitae tripudium inveniamus laetitiam.