Dost 1

Bilsem ki bu benim cânım hiç yol aldı mı dost! Almayıp yâd ellerde âvâre kaldı mı dost! Dağınık bitkin hâlim; derbeder, bîmecâlim; Yakup gibi melâlim hep sürüp gitsin mi dost! Dağa dayandı yollar; kesti önümü çöller, Elimde solgun güller; pörsüyüp solsun mu dost! Vurdu yokuşa düzler; her hâlimde pürüzler, Sönüp gitti gündüzler; böylece kalsın mı dost! Bir küçücük inâyet; lutfeyle az siyanet, Etmezsen eğer himmet, böyle ağlasın mı dost! Hüsn-ü zan emrin senin, zannı o ki afvola; Afvolmazsa ya n’ola, böylece yansın mı dost!