DuMan

Verse 1: Hayat zor, şampiyon olmayı kim bilir, Söz verdim, ama ben bilmiyorum bu işin gerisini, Dost kazığı yedik, düştük derinlere, Kedi gibi sessiz, sokaklarda izini sürerim yine. Egzoz dumanı altında, arabalar geçer hızla, Kadeh elimde, dertler boğulur alkolde hafiften, Papel sayarız, ama yetmez elde kalan, Verdiğim sözler var, yoğun bakımda can çeken bir adam. Chorus: Şampiyon gibi sözler verdik, tutulmayan vaatler, Dost kazığı yedik, kadehte boğduk tüm dertler, Egzoz dumanında kaybolur umutlar, Ama bir ışık var, bu tünelin sonunda saklanır. Verse 2: Ben bilmiyorum, bu yollar nereye çıkar, Sözler verdik, kedi gibi iz sürer geceler, Dost kazığı sırtımda, ağır yükü taşır, Ama düşmem, şampiyon gibi kalkarım her defasında. Araba egzozu patlar, gürültüsü yankılanır, Yoğun bakımda hayatla mücadele eden bir savaşçı gibi, Papel peşinde koşarız, ama mutluluk ne kadar uzakta, Verdiğim sözler var, unutulmaz, sonsuza dek kalır. Chorus: Şampiyon gibi sözler verdik, tutulmayan vaatler, Dost kazığı yedik, kadehte boğduk tüm dertler, Egzoz dumanında kaybolur umutlar, Ama bir ışık var, bu tünelin sonunda saklanır. Bridge: Yoğun bakımda umutlar ince bir çizgide, Ama sözlerim var, onları tutacak bir yürekle, Kedi gibi sessiz ama kararlıyım, Şampiyon olmanın bedeli bu, ben buna hazırım. Outro: Şampiyon olmayı kim bilir, ben bilmiyorum, Ama dost kazığını yedik, yıkılmadık, dimdik duruyoruz, Kadehler havada, papel peşinde koşarız, Egzoz dumanında kaybolsa da, umut hala yanımızda.