bir adam

Korku dağlarının yürekçisi, Ölüm denizlerinin kürekçisi; Öyle suskun oturuyor şişesinin basında, İçtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi, Onu kırmış olmalı yaşamında birisi. Dinledikçe susması, düşündükçe susması... Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi, Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası. Yalnızlığın köşesinde, zamanın kuytusu, Gözlerinde eski bir şehir, her an bir hüznü. Şişesinin içinde bir ömrün parçaları, Sözlerinde karanlık, her dizede bir sızı. içindeki boşluk, bir sükûnet çığlığı, Her anın göğsünde yankılanan bir hüzün. Gölgesiyle konuşur, anıların tılsımında, Karanlık bir hikaye, yalnızlığın şairi.