Czerwone Szminki

[Verse] Na ulicach Warszawy, gdzie chłód i deszcz pada, Za rogiem bandyci, każdy ma swój cel, swoja wada. Graffiti na ścianach, tłumaczy miasto — bruk srebrny, Na świeżych kicksach, idę po swój pierwszy brylant. [Verse 2] Bit tłusty, bas huczy jak młotek w głowie, Z chłopakami w podziemiu, śmiejemy się głośno, bez obawy. Każdy plan jak z książki, tu nie ma przypadkowych scen, Złączone łapy, jak na bazarze, handel marzeń, deal w cieniu, sen. [Chorus] Czerwone szminki, lśnią jak neonowe gwiazdki, W mroku chowają prawdy, sekrety jak głupie karty. Każdy ma swoje triki, życie tu gra ostro, Czerwone szminki, życie ulicy, dance pod mostem. [Verse 3] Stoimy na krawędzi, gdzie światła gasną, cisza, Zza winkla krzyki, echo wraca, bit odbicia. Szare kamienice, tu życie ma ciężkie sznurowadła, Zasady jak stal, złodziej czy król, każdy ma swój blask jak prawda. [Bridge] Na dachach siedzą gołębie, miasto w ich oczach, Latają nad problemami, my stoimy na ziemi mocno odważni. Deszcz zalewa ulice, lecz my biegniemy śmiało, Z czerwonymi szminkami w kieszeni, miękko jak anioły. [Chorus] Czerwone szminki, lśnią jak neonowe gwiazdki, W mroku chowają prawdy, sekrety jak głupie karty. Każdy ma swoje triki, życie tu gra ostro, Czerwone szminki, życie ulicy, dance pod mostem.