"दुई दुनियाँ, एउटै मुटु"

पहिलो बान: गाउँको त्यो शान्त ठाउँमा, जहाँ नदी बग्छ, एक केटा छ, सपना भरिएको मन, हातमा माटो, आँखामा आशा, सुनको सूर्यमा उसले काम गर्छ। दोस्रो बान: शहरको त्यो चमकमा, जहाँ रात कहिल्यै सुत्दैन, एक केटी छ, सुनको जिन्दगी, हिराको झिल्कोमा ऊ हिंड्छे, तर उसको मुटु सरल प्रेम खोज्छ। कोरस: दुई दुनियाँ, तर मुटु एउटै, प्रेमको कथा हावामा फुसफुसाउँछ। गाउँको केटा, शहरकी केटी, धनी होस् या गरिब, प्रेम सधैं रहन्छ। तेस्रो बान: उले लेख्छे मिठा पत्र, शब्दमा मिठास, ती ठाउँका कथा, जहाँ ऊ पुगेको छैन, ऊ पठाउँछे फुल, हरियो खेतबाट, उनीहरू सँगै हुने सपना देख्छन्। ब्रिज: उसले देख्छे ग्रामीण बिहानको सपना, ऊ देख्छे शहरको रातको सपना, संसार छुट्टै भए पनि, माया सधैं बाँधिन्छ। कोरस: दुई दुनियाँ, तर मुटु एउटै, प्रेमको कथा हावामा फुसफुसाउँछ। गाउँको केटा, शहरकी केटी, धनी होस् या गरिब, प्रेम सधैं रहन्छ। अन्त्य: एउटा दिन उनीहरू भेट्नेछन्, जहाँ नदी मुनि बग्छ, शहर हराउँछ र गाउँ सुरु हुन्छ। हातमा हात, उनीहरू आफ्नो बाटो पाउँछन्, सँगै, सधैं, जे भए पनि। कोरस: दुई दुनियाँ, तर मुटु एउटै, प्रेमको कथा हावामा फुसफुसाउँछ। गाउँको केटा, शहरकी केटी, धनी होस् या गरिब, प्रेम सधैं रहन्छ।