kkk

ang iyong halaga'y hindi masusukat ng anong yaman na taglay ng mundong yaon. di mapapantayan maski ng pilak at ginto. dinadaig ng wari mong liwanag at ganda ang mga bituin sa langit, lalo na ang nag-iisang tala sa pagsapit ng umaga. banayad ang bawat mong haplos sa aking kaluluwa, kagaya ng tubig na kalmado sa batisan sa liblib ng kagubatan. maging ang pagbulong mo'y musika na kay inam pakinggan — parang huni ng mga ibon na mistulang nagkokonsiyerto habang nakikinig ang buong sanlibutan. masarap ka sa pakiramdam. maginhawa, malamig, at magaan. payapa, napupuno ng pag-asa, pahinga, at ng kahinhinan. ika'y tunay na sining ng kalangitan. higit kang tunay na kasiya-siya sa mga obrang matatanaw sa kapaligiran. lubos kang kahanga-kahanga kailanman. ikaw ang pirasong kumumpleto sa larawan na matagal nang kinakabisa ng sa gayon ay mabuo—ikaw ang eksaktong pigura ng kariktan ng kalawakan. ang pagmamalabis ng maykapal ay sinapo mong lahat. hininga mo ang bumuhay sa natutuyo kong kaluluwa—ikaw ang naging batis ng buhay na sasapat. kanlungan kong napupuno ng sigla, tinaglay mo ang tunay na anyo ng saya. kaiga-igaya, kasiya-siya ang mapabilang sa mga larawan na iyong ipininta, maging nililok na pigura, o maski ang bawat mong kanta, maging ng mga hinabi mong prosa at tula—ikaw ang tunay na obra maestra. tahanan, ikaw ang tunay na manlilikha ng iba't ibang anyo ng obra—magkakaiba ma'y pare-parehong may tinataglay na ganda. IKAW ANG TUNAY NA SINING AKING KATIMAWA.