gece yarısı düşlerim

Gece yarısı düşünceler, aklım mekik dokur, Varoluşun derinliklerinde, karanlıkta yolumu bulur. Her adım bir soru, her nefes bir cevap, Ben kimim diye sormaktan, dilimde yara. Zaman akıp gider, kum saatindeki kumlar gibi, Geçmişi kucaklar, geleceği yaz, an'ı bilinmez gibi. Dakikalar yıllara dönüşür, anlar hikayeye, Her bir saniye, evrende bir yıldıza eş değerde. Gözlerim açık ama gerçekten görüyor muyum? Düşler ve gerçekler çatışır, hangisi dost hangisi düşman? Bilinçaltımdaki labirentler, her köşede bir sınav, Realiteyle dans, her adımımda bir bilinmezlik avı. Özgürlük diye bağırırız, zincirlerimizle dans ederken, İrade savaşında, akıl ve duyguların arasında kalmışken. İnsan doğası mı bu çelişki, yoksa öğretilmiş yanılgılar mı? Sorular sormaya devam ederim, cevaplar peşinde koşarken. Kader mi yazıyor yoksa seçimler mi çizer yolumuzu? Her karar bir dönemeç, her seçim yeni bir başlangıç. Geleceği kucaklarım, korkusuzca adım atarım, Kendi yazgımı kendim yazmak, özgür iradenin şahikası Yıldızlara bakıyorum, kendi küçüklüğümü fark ediyorum, Evrenin sonsuzluğunda, tek başıma bir nokta. İnsanlar kalabalık içinde yalnız, herkes kendi dünyasında, Bağ kurmak arzusuyla, yalnızlık duvarlarını yıkıyorum. [fade-out]