Çıplak Gitti Her Doğan

Attığımız her adımda bastığımız çamur Doldu dertler kadehi çalan beste mâhur Ansızın bir gün gelir ecel seni bulur İnkar etsen de yaradanı tek sığınağın O’dur Âhı kalmaz kimsenin eden elbet bulur En güvendiğin darağacında cellat olur İçimde kararmışlar şiirime ışık olur Mısraları harfler değil hislerim doldurur Bak bana gör nefessiz nasıl yaşıyor insan Sahte keyfi solur her şeyi para pul sanan Hakikate engel perdedir gözünü saran Ya kan fani hazlara ya kutsal sınavı kazan Dünüm geçmek bilmedi yarınım gelmez sanki Karıştı herkes bilmem kim bizden kim öteki Sarhoşluğum duygularımdan sanma sebebi içki Ben ayılsam ne olur çıkmış dünyanın çivisi Sadece fotoğraflarda yaşar oldu mutluluğu insan Gülümsemeler bile sahte hayatlar yalan dolan Ev, araba, yat, kat bu mu hayattaki tek çaban Nerden geldik ne olacağız sorgulamaz mı hiç kafan Kafalar olmuş trilyon dişleri keskin çarkın Plazalarda makamlar hep kuyu kazanların Bir kaç godomanın cebinde hakkı milyonların Adam edememiş Tanrım, ne peygamber ne kitabın Ötekisi yoksa dünyanın ne önemi var kuralların Öğretiler, kanunlar ve de kutsal kitapların Tek şartı çıkar olmuş bu oyunu kazanmanın Çığrından çıkmış insan adı kalmış vicdanın Kimse görmez dersin ama her şeyi görür yaradan Sesini duyan yok sanma ulaşır ona her duan Kanmışsın yalan aleme maddiyattır tek tasan Kimseye kar kalmadı, çıplak gitti her doğan