ای بارون بیشتر ببارون

قِصه ی تنهایی یامون قِصه ی ابرِ و‌ بارون قطره اشکی تو شبامون شبای سردِ زمستون یه شبِ خیــس تو خیابون من و دوتا چشم گریون از فِراق و غم هِجرون دنیامم مثل یه زندون تو از یه قصه گُریزون مثل من تنها و حیرون خسته از خوابی و ‌نالون اومدی توی خیابون خیس بارون خیس بارون خیس بارون من رَها و تو پَریشون گُذر از خاطره هامون صحبت از رفاقتامون گُر گرفت درد دلامون خیس بارون خیس بارون خیس بارون خیس بارون رسیدیم زیر یه ناودون آرزو کردیم دوتامون که بشه از رو تَنامون شُسته شه خسته گیامون شُسته شه گذشته هامون ای بارون بیشتر ببارون ای بارون بیشتر ببارون ای بارون بیشتر ببارون شُر شُرِ خسته ی نــــــــاودون من‌ و‌ تو گرفته بودیم سرامونو به گَریبون نم بارون روی سَنگفَـــرشِ خیابون شُسته بود رد پاهامون شُسته بود گذشته هامون ‌بَرآورده شــــد، همه ی آرزوهامون ‌بَرآورده شــــد، همه ی آرزوهامون ای بارون بیشتر ببارون ای بارون بیشتر ببارون ای بارون بیشتر ببارون ای بارون بیشتر ببارون